ممکن است روزهایتان پر از کار، مسئولیت و برنامه باشد، اما وقتی شب به خودتان فرصت فکر کردن میدهید، احساس کنید بخش مهمی از زندگی را نادیده گرفتهاید. کارها انجام شدهاند، قرارها پشت سر گذاشته شدهاند و مسئولیتها روی زمین نماندهاند؛ بااینحال، هنوز مطمئن نیستید این همه تلاش شما را به کجا میرساند.
این وضعیت لزوماً به معنای تنبلی، بیانگیزگی یا نداشتن هدفهای بزرگ نیست. گاهی مشکل این است که میان کارهایی که انجام میدهیم و چیزهایی که واقعاً برایمان ارزشمندند، فاصله افتاده است.
کتاب How to Lead a Purposeful Life نوشته دیمون زاهاریادس (Damon Zahariades) دقیقاً به همین فاصله میپردازد. این کتاب راهنمایی کاربردی برای پیدا کردن معنا و جهت شخصی، شناخت ارزشهای بنیادی و تبدیل آنها به انتخابها و رفتارهای روزمره است. نویسنده بهجای آنکه از خواننده انتظار داشته باشد یکشبه رسالت زندگیاش را کشف کند، یک برنامه عملی دهمرحلهای پیشنهاد میدهد تا هدفمندی بهتدریج وارد زندگی واقعی شود.
ایده محوری کتاب ساده اما مهم است: برای داشتن زندگی هدفمند، لازم نیست از ابتدا پاسخ تمام پرسشهای بزرگ زندگی را بدانید. کافی است از شناخت آنچه برایتان اهمیت دارد شروع کنید و تصمیمهای کوچکتری بگیرید که شما را به آن نزدیک میکنند.
زندگی پرمشغله با زندگی هدفمند چه تفاوتی دارد؟
یکی از اشتباهات رایج این است که فعالیت زیاد را با پیشرفت اشتباه میگیریم. ممکن است در طول روز دهها کار انجام دهیم، به درخواستهای دیگران پاسخ بدهیم، وظایف شغلی را پیش ببریم و برای آینده برنامهریزی کنیم؛ اما هیچکدام از این فعالیتها الزاماً به معنای نزدیک شدن به زندگی مطلوبمان نیستند.
برای مثال، فردی را تصور کنید که همیشه در محل کار مسئولیتهای بیشتری قبول میکند. او فردی پرتلاش و قابلاعتماد است، اما مدتهاست زمانی برای خانواده، یادگیری یا علاقه شخصی خود ندارد. اگر موفقیت شغلی یکی از ارزشهای اصلی او باشد، تلاشش میتواند معنادار باشد؛ اما اگر روابط خانوادگی و رشد شخصی نیز برایش اهمیت زیادی داشته باشند، ادامه همین الگو ممکن است او را از زندگی موردنظرش دور کند.
در چنین شرایطی مسئله کمبود زمان نیست؛ مسئله این است که زمان و انرژی موجود بر اساس اولویتهای واقعی توزیع نشدهاند.
پرسش مهمی که این کتاب پیش روی خواننده میگذارد:
اگر کسی فقط به برنامه روزانه شما نگاه کند، چه برداشتی از چیزهایی خواهد داشت که برایتان اهمیت دارند؟ آیا انتخابهایتان همان ارزشهایی را نشان میدهند که در ذهن خود مهم میدانید؟
این تفاوت، نقطه شروعی برای فهم مفهوم زندگی هدفمند است. هدفمندی به معنای انجام کارهای بیشتر یا رسیدن به موفقیت از پیش تعریفشده نیست؛ بلکه به معنای هماهنگ کردن فعالیتها، تصمیمها و روابط با تصویری است که از یک زندگی ارزشمند دارید.
پیش از پیدا کردن هدف، باید بفهمید چه چیزهایی برایتان مهماند
یکی از محورهای مهم کتاب، شناسایی ارزشهای بنیادی یا Core Values است. ارزشها معیارهایی هستند که به انتخابهای ما جهت میدهند. آنها مشخص میکنند چه نوع رفتار، رابطه، فعالیت و تجربهای برای ما اهمیت دارد.
ممکن است فردی آزادی را ارزش اصلی خود بداند و به همین دلیل، استقلال در کار و امکان انتخاب سبک زندگی برایش مهم باشد. فرد دیگری ممکن است امنیت، خانواده یا یادگیری را در اولویت قرار دهد. هیچیک از این ارزشها بهخودیخود بر دیگری برتری ندارند؛ مسئله این است که هر شخص باید بداند چه چیزهایی واقعاً با خواستهها و باورهای او هماهنگاند.
چرا شناخت ارزشها تصمیمگیری را آسانتر میکند؟
وقتی ارزشهای خود را نشناسیم، احتمال بیشتری دارد که تصمیمهایمان تحت تأثیر فشار محیط، مقایسه اجتماعی یا انتظارات دیگران قرار بگیرند. ممکن است شغلی را فقط به دلیل اعتبار اجتماعی آن انتخاب کنیم، در فعالیتی باقی بمانیم چون دیگران آن را موفقیت میدانند یا مسئولیتهایی را بپذیریم که با اولویتهای واقعی ما تناسب ندارند.
شناخت ارزشها یک معیار شخصی برای ارزیابی این انتخابها فراهم میکند. برای نمونه، اگر سلامت و آرامش از ارزشهای مهم شما باشند، شاید پذیرفتن پروژهای با درآمد بیشتر اما فشار دائمی، تصمیم مناسبی نباشد. این به معنای رد کردن فرصتهای مالی نیست؛ بلکه یعنی پیامدهای تصمیم را در کنار ارزشهای دیگر زندگی بررسی کنید.
کتاب با تمرینهای هدایتشده به خواننده کمک میکند ارزشهای شخصی خود را شناسایی کند. این تمرینها قرار است فاصله میان پاسخهای ذهنی و رفتار واقعی را کمتر کنند؛ زیرا گفتن اینکه خانواده، آزادی یا یادگیری برایمان مهم است، با اختصاص دادن زمان و انرژی به آنها تفاوت دارد.
گذشته شما چه سرنخهایی درباره زندگی معنادار دارد؟
برای شناخت هدف شخصی، همیشه لازم نیست به دنبال یک ایده کاملاً تازه باشید. بخشی از پاسخ ممکن است در تجربههایی قرار داشته باشد که قبلاً پشت سر گذاشتهاید.
دیمون زاهاریادس به نقش تجربههای گذشته در کشف چیزهایی میپردازد که به زندگی معنا میدهند. اتفاقهایی که برایتان رضایتبخش بودهاند، فعالیتهایی که هنگام انجامشان احساس درگیری و علاقه داشتهاید و حتی تجربههایی که باعث شدهاند به تغییر مسیر فکر کنید، میتوانند اطلاعات ارزشمندی در اختیار شما قرار دهند.
برای مثال، ممکن است متوجه شوید در چند مقطع متفاوت زندگی، زمانی بیشترین رضایت را تجربه کردهاید که به دیگران چیزی آموزش دادهاید. شاید در ظاهر این تجربهها ارتباطی با یکدیگر نداشته باشند، اما وجه مشترک آنها میتواند علاقه شما به یادگیری، انتقال دانش یا کمک به رشد دیگران باشد.
از طرف دیگر، تجربههای ناخوشایند نیز میتوانند به شناخت بهتر اولویتها کمک کنند. اگر بارها از قرار گرفتن در موقعیتهایی که آزادی انتخاب را از شما میگیرند ناراضی بودهاید، شاید استقلال یکی از ارزشهای مهم شما باشد.
یک تمرین برای تأمل در تجربههای گذشته
سه موقعیت از زندگی خود را به یاد بیاورید که در آنها احساس رضایت، معنا یا مفید بودن داشتهاید.
- در آن موقعیت دقیقاً چه کاری انجام میدادید؟
- چه چیزی باعث شد آن تجربه برایتان ارزشمند باشد؟
- آیا میان این تجربهها یک ویژگی یا انگیزه مشترک وجود دارد؟
هدف این تمرین پیدا کردن یک پاسخ قطعی نیست؛ بلکه شناسایی الگوهایی است که ممکن است در زندگی روزمره از آنها غافل شده باشید.
استعداد، توانایی و علاقه؛ سه سرنخ برای انتخاب مسیر مناسب
شناخت ارزشها بهتنهایی کافی نیست. برای تبدیل آنها به یک مسیر عملی باید بررسی کنیم چه فعالیتهایی با تواناییها و علایق ما تناسب دارند.
کتاب به نقطه تلاقی سه عامل توجه میکند: استعدادها، مهارتها و علاقهها. این سه مفهوم به یکدیگر نزدیکاند، اما یکسان نیستند.
- استعداد: ویژگیها و ظرفیتهایی که میتوانند یادگیری یا انجام برخی فعالیتها را برایتان آسانتر کنند.
- توانایی و مهارت: قابلیتهایی که از طریق تجربه، آموزش و تمرین به دست آوردهاید.
- علاقه: فعالیتهایی که انجام دادنشان برای شما جذاب است و تمایل دارید برایشان وقت بگذارید.
فرض کنید فردی به نوشتن علاقه دارد، در توضیح مفاهیم پیچیده مهارت خوبی پیدا کرده و از کمک به دیگران برای یادگیری لذت میبرد. ترکیب این ویژگیها ممکن است او را به سمت آموزش، تولید محتوای تخصصی یا نویسندگی سوق دهد.
نکته مهم این است که هدف زندگی الزاماً یک شغل خاص نیست. ممکن است بخشی از معنای زندگی شما از طریق حرفهتان تأمین شود، اما بخش دیگری در روابط، فعالیتهای داوطلبانه، خلاقیت یا یادگیری شکل بگیرد. محدود کردن هدفمندی به عنوان شغلی، تصویر بسیار کوچکی از زندگی انسان ارائه میدهد.
بیانیه هدف شخصی؛ وقتی ارزشها به یک جهت روشن تبدیل میشوند
یکی از بخشهای کاربردی کتاب، نوشتن یک بیانیه هدف شخصی یا Personal Purpose Statement است. این بیانیه قرار نیست یک شعار انگیزشی یا جمله زیبا برای نصب روی دیوار باشد. کارکرد اصلی آن این است که تصویری روشن از آنچه میخواهید در زندگی دنبال کنید ارائه دهد.
بیانیه هدف میتواند به چند پرسش اساسی پاسخ دهد: چه چیزهایی برای من اهمیت دارند؟ میخواهم از تواناییهایم چگونه استفاده کنم؟ دوست دارم چه اثری بر زندگی دیگران بگذارم؟ و چه نوع تجربههایی باعث میشوند احساس کنم زمان و انرژی خود را در مسیر درستی صرف کردهام؟
برای مثال، فردی ممکن است پس از بررسی ارزشها و تواناییهای خود به این نتیجه برسد که میخواهد از دانشش برای سادهتر کردن دسترسی دیگران به اطلاعات مفید استفاده کند. چنین بیانیهای میتواند در انتخاب پروژههای شغلی، فعالیتهای آموزشی و حتی نحوه گذراندن اوقات فراغت به او کمک کند.
اهمیت این ابزار زمانی بیشتر میشود که با موقعیتهای دشوار روبهرو میشویم. وقتی چند انتخاب پیش روی ما قرار دارند، داشتن یک جهت کلی میتواند تشخیص گزینه هماهنگتر با اولویتهایمان را آسانتر کند.
چگونه هدف را از یک ایده ذهنی به عادت روزانه تبدیل کنیم؟
یکی از نقاط قوت رویکرد این کتاب، تأکید بر فاصله میان شناخت و عمل است. ممکن است اکنون بدانید خانواده، سلامت، خلاقیت یا یادگیری برایتان اهمیت دارد؛ اما اگر این ارزشها در برنامه روزانه جایی نداشته باشند، احتمالاً زندگی شما تغییر چندانی نخواهد کرد.
برای مثال، اگر یادگیری یکی از اولویتهای شماست، میتوانید بهجای تعیین هدف مبهمی مانند «باید بیشتر مطالعه کنم»، زمانی مشخص برای مطالعه در برنامه روزانه قرار دهید. اگر روابط انسانی برایتان اهمیت دارد، شاید اختصاص دادن یک زمان بدون تلفن همراه به گفتوگو با افراد نزدیک، اقدام مؤثرتری باشد.
در واقع، عادتها پل میان نیت و رفتار هستند. آنها کمک میکنند کاری که در ابتدا به تصمیمگیری و تلاش آگاهانه نیاز دارد، به بخشی طبیعیتر از زندگی تبدیل شود.
نقش محیط و روابط در حفظ مسیر
کتاب فقط بر اراده فردی تکیه نمیکند؛ بلکه به اهمیت محیط اطراف نیز توجه دارد. فضای زندگی و کار، افرادی که با آنها در ارتباط هستیم و محرکهایی که هر روز با آنها مواجه میشویم، میتوانند رفتارهای ما را آسانتر یا دشوارتر کنند.
اگر میخواهید بیشتر مطالعه کنید اما همیشه تلفن همراه در دسترستان است، احتمال حواسپرتی افزایش پیدا میکند. اگر قصد دارید زمان بیشتری به خانواده اختصاص دهید اما تمام ساعات آزاد خود را با تعهدات کاری پر میکنید، پایبندی به این ارزش دشوارتر خواهد شد.
به همین دلیل، هدفمندی فقط به تصمیمهای بزرگ وابسته نیست. گاهی تغییر در چیدمان محیط، کاهش محرکهای مزاحم یا بازنگری در روابط و تعهدات روزمره میتواند مسیر را هموارتر کند.
هنر نه گفتن؛ برای چیزهای مهم زندگی جا باز کنید
یکی از دشوارترین بخشهای زندگی هدفمند، کنار گذاشتن بعضی فعالیتهاست. بسیاری از افراد به دلیل احساس مسئولیت، ترس از ناامید کردن دیگران یا نگرانی از دست دادن فرصتها، تعهدات بیشتری از ظرفیت واقعی خود میپذیرند.
اما هر بلهای که به یک درخواست میگوییم، بخشی از زمان و انرژی ما را به خود اختصاص میدهد. اگر این منابع محدود باشند، پذیرفتن یک تعهد تازه ممکن است به معنای کنار گذاشتن فعالیت دیگری باشد که برایمان اهمیت بیشتری دارد.
فرض کنید میخواهید برای توسعه یک مهارت تخصصی وقت بگذارید، اما هر هفته چندین برنامه غیرضروری را میپذیرید. مشکل فقط مدیریت زمان نیست؛ شما به فضایی نیاز دارید که هنوز برای اولویتهای اصلیتان محفوظ مانده باشد.
کتاب بر حذف تعهدات غیرضروری و یادگیری نه گفتن تأکید دارد. این موضوع با خودخواهی تفاوت دارد. هدف آن نیست که مسئولیتها یا نیازهای دیگران را نادیده بگیریم؛ بلکه باید میان کمک کردن و فراموش کردن نیازهای خودمان تعادل برقرار کنیم.
هر فرصت ارزشمند، الزاماً فرصت مناسب شما نیست.
گاهی پیشرفت از پذیرفتن مسئولیت تازه شروع نمیشود؛ از کنار گذاشتن چیزی شروع میشود که دیگر با مسیر و اولویتهای شما هماهنگ نیست.
وقتی مسیر زندگی تغییر میکند، هدفمندی هم باید انعطافپذیر باشد
یکی از برداشتهای نادرست از زندگی هدفمند این است که باید یک هدف ثابت پیدا کنیم و تا پایان عمر بدون تغییر به دنبال آن برویم. اما شرایط انسانی ثابت نمیماند. تجربههای تازه، تغییر روابط، مسئولیتهای خانوادگی، تحولات شغلی و حتی شناخت عمیقتر از خودمان ممکن است اولویتها را تغییر دهند.
به همین دلیل، داشتن هدف به معنای پایبندی خشک به یک برنامه قدیمی نیست. ممکن است چیزی که در بیستسالگی برایتان مهم بوده، در دوره دیگری از زندگی جای خود را به اولویتی متفاوت بدهد. این تغییر لزوماً نشانه سردرگمی یا شکست نیست؛ گاهی نتیجه رشد و شناخت بیشتر است.
دیمون زاهاریادس به موانعی مانند تردید، بیحوصلگی و عدم اطمینان نیز توجه میکند. این احساسات ممکن است در مسیر دنبال کردن هدف ظاهر شوند و باعث شوند درباره انتخابهایمان دوباره فکر کنیم.
در چنین موقعیتی بهتر است میان دو موضوع تفاوت بگذاریم: آیا واقعاً ارزشها و اولویتهایمان تغییر کردهاند یا فقط در اجرای برنامه فعلی با دشواری مواجه شدهایم؟ پاسخ این پرسش میتواند مشخص کند به بازنگری در مسیر نیاز داریم یا به تغییر روش و ایجاد عادتهای پایدارتر.
هدفمندی در کار، روابط و کمک به دیگران
هدف زندگی نباید فقط در ساعات کاری یا زمانهایی که مشغول فعالیتهای شخصی هستیم حضور داشته باشد. یکی از بخشهای قابلتوجه کتاب، بررسی ارتباط هدفمندی با حوزههای مختلف زندگی است.
در محیط کار، هدفمندی میتواند به معنای انتخاب پروژههایی باشد که با تواناییها و ارزشهای شما هماهنگی بیشتری دارند. حتی اگر امکان تغییر شغل وجود نداشته باشد، میتوان بخشهایی از فعالیت حرفهای را معنادارتر کرد؛ برای مثال، با آموزش به همکاران یا حل مسئلهای که برایتان اهمیت دارد.
در روابط، هدفمندی به این معناست که ارتباط با دیگران را صرفاً به یک بخش خودکار از برنامه روزانه تبدیل نکنیم. توجه، حضور واقعی، حمایت و اختصاص زمان به افرادی که برایمان ارزشمندند، میتوانند بخشی از زندگی معنادار باشند.
در کمک به دیگران، مسئله صرفاً انجام کارهای خیرخواهانه بزرگ نیست. استفاده از مهارتها و تواناییهای شخصی برای برطرف کردن یک نیاز واقعی نیز میتواند تجربهای ارزشمند باشد. گاهی آموزش یک مهارت، راهنمایی یک فرد یا در اختیار گذاشتن بخشی از دانش، نمونهای از چنین مشارکتی است.
نکته مهم این است که کمک کردن نیز باید با ظرفیتها و ارزشهای شخص هماهنگ باشد. مسئولیتپذیری در برابر دیگران نباید به فرسودگی و نادیده گرفتن کامل نیازهای شخصی منجر شود.
نقشه راه دهمرحلهای کتاب How to Lead a Purposeful Life چه چیزی را دنبال میکند؟
کتاب How to Lead a Purposeful Life در قالب یک برنامه عملی دهمرحلهای طراحی شده است. توضیحات رسمی کتاب بر مجموعهای از موضوعات مرتبط با کشف هدف، شناخت ارزشها، بررسی تجربههای گذشته، شناسایی استعدادها و علاقهها، کمک به دیگران، ساخت عادتها و حفظ مسیر تأکید میکند.
بهجای اینکه این ده مرحله را یک فرمول قطعی برای همه افراد بدانیم، بهتر است آن را چارچوبی برای پیش رفتن از شناخت به عمل در نظر بگیریم. مسیر کلی این رویکرد را میتوان چنین خلاصه کرد:
۱. خودشناسی
شناخت ارزشها و اولویتهای واقعی
۲. کشف الگوها
بررسی تجربههای گذشته و عوامل معنابخش
۳. شناسایی ظرفیتها
توجه به استعدادها، مهارتها و علاقهها
۴. تعیین جهت
نوشتن بیانیه هدف شخصی
۵. اقدام عملی
تبدیل چشمانداز به عادت و برنامه
۶. مشارکت معنادار
استفاده از تواناییها برای کمک به دیگران
۷. حفظ تمرکز
کاهش تعهدات غیرضروری و تعیین مرزها
۸. پایداری
مواجهه با تردید و بیحوصلگی
این چیدمان، خلاصه موضوعات محوری معرفیشده برای کتاب است، نه فهرست رسمی فصلها یا ترتیب قطعی ده مرحله. اهمیت برنامه در این است که خواننده فقط به شناخت ذهنی اکتفا نکند و بتواند یافتههای خود را در کار، روابط، عادتها و محیط زندگی به کار بگیرد.
تمرین نوشتن؛ ابزاری برای بازبینی مسیر زندگی
یکی از ویژگیهای معرفیشده برای این کتاب، تمرینهای عملی و استفاده از یادداشتبرداری یا Journaling است. نوشتن به شما کمک میکند افکار پراکنده را به پرسشها و پاسخهای مشخص تبدیل کنید.
برای مثال، ممکن است تصور کنید که موفقیت شغلی مهمترین اولویت شماست. اما وقتی درباره لحظههای رضایتبخش زندگیتان مینویسید، متوجه شوید که بخش بزرگی از این رضایت به استقلال، خلاقیت یا ارتباط با دیگران مربوط بوده است.
یادداشتبرداری منظم همچنین امکان مقایسه تصمیمها با ارزشهای شخصی را فراهم میکند. میتوانید هر چند وقت یکبار بررسی کنید که چه میزان از زمانتان صرف اولویتهای واقعی شده و چه تعهداتی بهتدریج شما را از آنها دور کردهاند.
قرار نیست هر روز به یک نتیجه بزرگ برسید. گاهی یک یادداشت کوتاه درباره تصمیمی که از آن رضایت داشتهاید، اطلاعات بیشتری از ساعتها فکر کردن بدون ثبت و بررسی به شما میدهد.
کتاب How to Lead a Purposeful Life برای چه کسانی انتخاب مناسبی است؟
کتاب How to Lead a Purposeful Life بیش از همه برای افرادی مناسب است که احساس میکنند زندگی روزمرهشان با اولویتهای عمیقتر آنها هماهنگ نیست. اگر مسئولیتهای زیادی دارید اما نمیدانید کدامیک واقعاً ارزش زمان و انرژی شما را دارند، موضوعات کتاب میتوانند نقطه شروع خوبی برای بازنگری باشند.
- افرادی که در انتخاب مسیر شغلی یا شخصی خود دچار تردید هستند.
- کسانی که احساس میکنند روزهایشان تکراری و بیش از حد وابسته به وظایف دیگران شده است.
- افرادی که میخواهند ارزشهای شخصی خود را بهتر بشناسند و بر اساس آنها تصمیم بگیرند.
- کسانی که به دنبال تبدیل علاقهها و تواناییهایشان به فعالیتهای معنادار هستند.
- افرادی که میخواهند میان کار، روابط و علایق شخصی تعادل بیشتری ایجاد کنند.
- علاقهمندان به تمرینهای خودشناسی، هدفگذاری و توسعه فردی کاربردی.
در مقابل، اگر به دنبال یک نظریه فلسفی عمیق درباره معنای هستی، تحلیل دانشگاهی روانشناسی معنا یا نسخهای تضمینی برای پیدا کردن رسالت زندگی هستید، باید انتظارات خود را تنظیم کنید. بر اساس معرفی رسمی، این اثر بیشتر یک راهنمای خودیاری و اقداممحور است تا یک پژوهش دانشگاهی یا کتاب فلسفی.
ارتباط این کتاب با دو اثر دیگر دیمون زاهاریادس
اگر با آثار دیمون زاهاریادس آشنا باشید، احتمالاً میدانید که او در کتابهایش به تبدیل ایدههای توسعه فردی به راهکارهای قابل اجرا توجه دارد. دو اثر دیگر او که در ورلدکت نیز در دسترس هستند، از زاویههای متفاوتی با موضوع این کتاب ارتباط پیدا میکنند.
The Art of Going SLOW بر سادهتر کردن زندگی، آرام کردن ذهن و تمرکز بر اولویتهای واقعی تأکید دارد. ارتباط آن با زندگی هدفمند روشن است: وقتی سرعت و آشفتگی فعالیتهای روزانه کمتر شود، فرصت بیشتری برای توجه به چیزهایی خواهیم داشت که واقعاً مهماند.
THINK BIG به بلندپروازی، دنبال کردن رؤیاها و عبور از محدودیتهای ذهنی میپردازد. اگر How to Lead a Purposeful Life به شما کمک میکند مشخص کنید چه چیزی ارزش دنبال کردن دارد، THINK BIG میتواند از زاویه دیگری به گسترش چشمانداز و جدی گرفتن ظرفیتهای شخصی بپردازد.
این سه کتاب را میتوان از منظر سه پرسش مکمل بررسی کرد: چه چیزی برای من اهمیت دارد؟ چگونه برای آن فضای بیشتری در زندگی ایجاد کنم؟ و تا چه اندازه حاضر هستم برای رسیدن به چشماندازم قدم بردارم؟ البته هر کتاب مستقل است و برای استفاده از کتاب جدید، نیازی به خواندن دو عنوان دیگر ندارید.
هدف زندگی را لازم نیست یکبار برای همیشه پیدا کنید
شاید مهمترین نکتهای که میتوان از رویکرد این کتاب برداشت کرد، تغییر نگاه به مفهوم هدف باشد. بسیاری از افراد تصور میکنند تا زمانی که یک هدف بزرگ و کاملاً روشن پیدا نکردهاند، نمیتوانند زندگی هدفمندی داشته باشند. این تصور ممکن است جستوجوی هدف را به کاری اضطرابآور و بیپایان تبدیل کند.
اما زندگی معنادار همیشه از یک کشف ناگهانی شروع نمیشود. گاهی از انتخاب یک کار کوچک آغاز میشود؛ از اختصاص دادن زمانی به فردی که دوستش دارید، یادگیری مهارتی که مدتها به تعویق انداختهاید، کنار گذاشتن یک تعهد فرساینده یا استفاده از تواناییهایتان برای کمک به کسی دیگر.
هدفمندی بیش از آنکه یک مقصد نهایی باشد، نوعی جهتگیری در زندگی است. جهتگیریای که میتواند با تجربههای تازه تغییر کند، اما همچنان به شما کمک کند میان خواستههای دیگران، فشارهای روزمره و اولویتهای خودتان تمایز قائل شوید.
کتاب How to Lead a Purposeful Life نوشته دیمون زاهاریادس برای کسانی طراحی شده است که میخواهند این ایده را از سطح فکر و انگیزه فراتر ببرند و در تصمیمها، عادتها و روابط خود به کار بگیرند. ارزش اصلی آن نیز در همین رویکرد عملی است: بهجای انتظار برای روزی که همهچیز روشن شود، از قدمهایی شروع کنید که همین امروز میتوانید بردارید.
اگر قرار نبود امروز همه کارها را انجام دهید، کدام کار را به خاطر اهمیت واقعیاش انتخاب میکردید؟
شاید پاسخ همین پرسش، نقطه شروعی برای هدفمندتر زندگی کردن باشد.
تهیه و تنظیم: تحریریه ورلدکت | worldcat.ir
هنوز بررسیای ثبت نشده است.